MAGHREBMAGAZINE

Marokko en Marokkaanse zaken



UITGELICHT

27-07-17 | Reageer | Lees verder »
Wil je net als Hussein en Joan werken in een hecht team en jouw talent inzetten voor onze maatschappij? Zoek je een afwisselende baan met unieke ervaringen? Maak er politiewerk van. Bekijk hun verhaal in de video. Word ook agent:

REDACTIONEEL

12-09-16 | Reageer | Lees verder »
Het Offerfeest, of feest van Ibrahiem of Schapenfeest, is het belangrijkste feest van de islam. Het duurt drie dagen en wordt gevierd vanaf de 10e dag van de 12e maand van de islamitische kalender. De redactie van Maghreb.NL en MaghrebMagazine.NL wenst alle bezoekers een gezegend offerfeest. Eid mobarak!

Benefiet-Iftar studenten voor Pakistan

20 oktober 2005 | in Maatschappij | 2 Reacties

De Haagsche studentenvereniging MashriQ heeft gisteren een benefietavond georganiseerd voor de slachtoffers van de natuurramp in Pakistan. “Je zou je eens moeten indenken hoe het zou zijn, als het in Den Haag was gebeurd,” zei gastspreker Mohammed Cheppih. Hij wilde daarmee aangeven dat het moeilijk voor te stellen is wat voor een impact een dergelijke ramp heeft, aldus het bericht in het Algemeen Dagblad.

Dit soort acties zijn hard nodig omdat deze week nog duidelijk werd dat Nederlanders hun hand op de knip houden voor de slachtoffers van de aardbeving in Pakistan. Tot nu toe is slechts 5 miljoen euro binnengekomen op giro 800800. Ter vergelijking: voor de slachtoffers van de tsunami is meer dan 120 miljoen euro ingezameld. In Pakistan zijn nu 2,5 miljoen mensen dakloos. Dat is een miljoen meer dan bij de tsunami het geval was.

“Voor de meeste Nederlanders is Pakistan een vreemd land dat in verband wordt gebracht met terrorisme en volgens de Verenigde Staten deel uitmaakt van de as van het kwaad,” zegt Bert Boer, voorzitter van de Samenwerkenden Hulporganisaties (SHO) in het Algemeen Dagblad. Dat roept volgens hem dus veel minder sympathie op dan voor de slachtoffers van de tsunami. Bij de aardbeving in Iran, eind vorig jaar bij de plaats Bam, gaven Nederlanders bij elkaar 8,5 miljoen euro aan hulp. “Dat was ook een islamitisch land dat niet zo’n best imago heeft,” zegt Bert Boer. “Maar mensen moeten niet aan de politiek van een regime denken, maar aan het individu dat is getroffen. “

Er zijn 2 reacties

  1. Saida
    21 oktober 2005 om 12:32 uur.

    Ik ben tot nu toe niet echt geraakt door de beelden die ik op televisie zag.
    Natuurlijk voel je je verplicht om je moslimbroeders te helpen zeker tijdens de ramadan. Maar de beelden zijn we na zoveel rampen helaas gewend.
    We hebben nu zelfs smurfen nodig om menselijk leed te illustreren.Maar vandaag zag ik toch een beeld dat dwars door mij heen sneed.
    Er werden hulpmiddelen uitgedeeld maar die veels te weinig waren voor het aantal mensen dat er was. Mensen stoven erop af en het was al op voordat ze er waren. En een van deze mannen die op de vrachtwagen afstormde zonder resultaat verbeet zich en sloeg uit wanhoop met zijn armen in de lucht. Zijn wanhoop ging als een elektrische schok door mij heen. Deze ellende was er van de ene dag op de ander. Deze man was twee weken geleden een vader, een boer of arbeider. Waarschijnlijk niet rijk maar kon wel in zijn eigen onderhoud voorzien en dat van zijn gezin. En had in ieder geval zijn waardigheid. Nou moet hij gaan bedelen en alsof dat niet erg genoeg is blijkt het ook zinloos te zijn. Er waren 300 tenten en er kwamen 4000 man op af. Wat gaat hij zijn kinderen brengen?
    Zal hij zijn waardigheid weer hervinden?

    Ik denk als mensen geven dat ze dat ook voornamelijk doen voor hun eigen ego. De verzamelingsaktie voor de Tsunami waren ook zulke grote shows dat ik soms dacht zouden deze mensen het doen als er geen camera’s bij waren?
    En niemand schijnt echt om te kijken of het geld wel goed is besteed.
    Als we maar kunnen zeggen dat we onze bijdrage hebben geleverd.
    En om mensen zo ver te krijgen om geld te geven werd alle leed voor de hele wereld zichtbaar gemaakt. De slachtoffers moeten zo zielig mogelijk afgebeeld worden om ons te overtuigen onze handen van de knip te halen. Een liefdadigheidsstriptease. Je waardigheid voor je leven.

    Terwijl ik dit schrijf denk ik aan de man bij Kopspijkers die midden in de nacht brood langs brengt bij de allerarmste. Door weer en wind fietste hij snacht langs de deuren en hing de zakken met brood. Hoe arm deze mensen ook waren en hoe koud het ook was hij gunde deze mensen nog altijd hun waardigheid.

    Ik denk ook dat het ook daarmee te maken heeft dat je binnen de islam je linkerhand niet mag weten wat je rechterhand schenkt.
    Het heeft volgens mij niet alleen te maken met hoogmoed: Kijk mij eens gul zijn. Maar ook dat je degene die je iets schenkt zijn waardigheid laat behouden.

    Daarom had ik het gevoel dat ik iets had gezien wat ik niet hoorde te zien.
    En het zou ook niet nodig zijn geweest als we onze verantwoordelijkheid zouden nemen als mens in het algemeen en als moslim in het bijzonder.
    Met een beetje inlevingsvermogen en verantwoordelijkheidsgevoel hebben we helemaal geen expositie nodig van mensenleed om onze portemonnee open te trekken. Je zou ook gewoon kunnen denken: Wat zou ik willen als mij dat overkwam?

    Allah isterna

  2. Tupac
    21 oktober 2005 om 10:58 uur.

    “Het grootste genoegen dat ik ken is in stilte een goede daad te verrichten, die door een toeval aan het licht gebracht wordt. “

Plaats je reactie