MAGHREBMAGAZINE

Marokko en Marokkaanse zaken



UITGELICHT

27-07-17 | Reageer | Lees verder »
Wil je net als Hussein en Joan werken in een hecht team en jouw talent inzetten voor onze maatschappij? Zoek je een afwisselende baan met unieke ervaringen? Maak er politiewerk van. Bekijk hun verhaal in de video. Word ook agent:

REDACTIONEEL

12-09-16 | Reageer | Lees verder »
Het Offerfeest, of feest van Ibrahiem of Schapenfeest, is het belangrijkste feest van de islam. Het duurt drie dagen en wordt gevierd vanaf de 10e dag van de 12e maand van de islamitische kalender. De redactie van Maghreb.NL en MaghrebMagazine.NL wenst alle bezoekers een gezegend offerfeest. Eid mobarak!

Zo denk ik erover als Hollandse Marokkaan

25 juli 2009 | in Marokko | 1 Reactie

Tofik Dibi is Tweede Kamerlid voor GroenLinksWaarom moet ik mij elke keer weer verantwoorden wanneer Marokkaanse Nederlanders slecht in het nieuws komen? Beoordeel mij op mijn eigen gedrag, schrijft Tofik Dibi in het NRC Handelsblad.

Hoe voelt het om als Marokkaanse Nederlander de negatieve berichten over Marokkaanse Nederlanders te lezen, vroeg iemand mij deze week. Ik zit nu in Marokko in een afgelegen dorpje en bezie daardoor alle berichten vanuit een ander perspectief. Gevoelens laten zich moeilijk in woorden vatten en, als ik voor mijzelf spreek, voelt het elke keer weer anders.

Soms is het een misplaatst gevoel van schaamte bij het kijken naar een aflevering van Opsporing Verzocht. Ik weet natuurlijk dat ik hier niks mee te maken heb, maar het gevoel bekruipt mij dat anderen dat wel vinden. Soms is het een gevoel van ongeloof als blijkt dat enkele vestigingen van de AH to go er openlijk voor uitkomen ‘geen Marokkanen’ in dienst te willen nemen. En zojuist slaakte ik een diepe zucht gevolgd door een gevoel van boosheid, toen ik hoorde dat de PVV wil weten of ‘allochtonen’ Nederland alleen maar geld kosten of dat ze ook nog iets opleveren.

Hoewel de stemming elke keer wisselt en moeilijk is te verwoorden, is er één gevoel, treffend beschreven door journaliste Salima Bouchtaoui, dat mij jaren in haar greep had: „Een aantal jaren geleden heb ik met succes de middelbare school afgesloten. Ik wist niet dat ik de jaren erna, bij ieder incident waarbij een Marokkaan betrokken is, steeds weer examen af moest leggen.”

Lange tijd heb ik mij zo gevoeld. Lange tijd had ik het idee dat ik bij elk nieuw ‘Marokkanendrama’ nog meer mijn best moest doen om me te bewijzen. Lange tijd schoot ik in de verdediging door te wijzen naar de ‘goede’ Marokkaans-Nederlandse appels in de mand. Lange tijd liet ik me intimideren door beschuldigingen van ‘slachtofferschap’ en vragen als ‘maar, meneer Dibi, ontkent u dan dat er ontzettend veel problemen zijn in ‘uw’ gemeenschap?’

Dat is verleden tijd. Inmiddels kan ik onderscheid maken tussen legitieme kritiek, goedkope, op sensatie gerichte kritiek en kritiek gericht op electoraal gewin. Ik wil niet behandeld worden op basis van een groepskenmerk, maar op mijn gedrag als individu. Mijn reactie op het compliment ‘wat spreekt u goed Nederlands!’ is niet langer een bescheiden ‘dankuwel’, maar ‘goh, u ook!’

Het gehele artikel geschreven door Tofik Dibi is hier verder te lezen.

Er is 1 reactie

  1. saida
    30 oktober 2009 om 08:14 uur.

    ik snap die mensen echt niet maar wij leven hier tot dat wij het wel ja echt saida dankje wel

Plaats je reactie